بخشای بر عراقی مسکینت، ای کریم

زیرا که از نخست بپرورده ای به ناز

چون بر در تو بار بود دوستانت را

ای دوست، در به روی طفیلی مکن فراز

از لطف شاد کن دل غمگینش ای رحیم