یافته از مراد خود همه کام

دل ابدال چاکر تو ز جان

جان اوتاد از دو دیده غلام

بی تو ما بی مراد مانده و تو

هیچ باشد که از فراموشی

یاد آری در آن خجسته مقام؟

چه شود گر کند در آن حضرت