ای رخت تاب آفتاب ازل

ناقصی را عنایت تو تمام؟

چه کم آید که از سخاوت تو

کار بیچاره ای شود به نظام؟

روشن از تو قصور دار سلام

ذره بی تاب مهر چون باشد؟

هم چنانیم بی رخت و سلام