ذوق پیش آمده به وصافی

مثلی گوش کن بدیع و غریب:

مثل خورشید دان تو نور حبیب

دل عاشق چو جرم مه صافی

ماه را نور بی حساب بود

چون برابر به آفتاب بود

زین صفت هر که قرب دید بدوست