عشق بیرون بود ز عالم عقل

دیده را نیز روی آن نور است

کز کثافت لطافتش دور است

گیر کز عشق بایدت کم عقل

ور تو را نور ازین چراغی نیست

در تجاویف هر دماغی نیست

کی کنی سر عاشقان را فهم؟