دل و جان تو تاج و قبه عرش

تا کی، ای همچو گاو سر در پیش

طعمه ای گرگ نفس را چون میش؟

تن تو خاک تیره را شد فرش

صورتی را، که جان معنی هست

منجنیق اجل اگر بشکست

مغز او را ز پوست به بیند