رخ ندید آفتاب و مهتابش

صورتش همچو معنیش زیبا

خالی از حشو و صافی از ایطا

هیچ چشمی ندیده در خوابش

راه خور از دریچه ناداده

سایه اش بر زمین نیفتاده

ساکن حجره امانت بود