کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 13

خویشتن را مبین، چو عشق آمد

شاعرعراقی

اثرمثنوی

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

10
در خور خیل صادقان نشوی
#
11
چون تویی صورت و تویی معنی
#
12
مکن از عشق خویشتن دعوی
#
13
خویشتن را مبین، چو عشق آمد
انتخاب‌شده
14
شربت عشق بی خود آشامد
#
15
هر که زین باده جرعه ای بخورد
#
16
به تن و جان خویش کی نگرد؟
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 13 از «مثنوی» است.