مصرع نخست · شماره 29خود ستوده است هر که اهل بودشاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.26رو به کنجی درون نشین، خاموش#27در مقامات عاشقان مست آی#28ورنه بنشین و خویشتن مستای#29خود ستوده است هر که اهل بودانتخابشده30خودستایی نشان جهل بود#31یا سوار آی در سخن رانی#32یا خطی باز ده به نادانی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 29 از «مثنوی» است.سطر پیشینورنه بنشین و خویشتن مستای→سطر بعدیخودستایی نشان جهل بود←