مصرع نخست · شماره 17همچو پروانه ز اشتیاق رخششاعرعراقیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14وز عقول و نفوس بگذشته#15به کسی شان، ز دوست پروا، نه#16سوخته، چون ز شمع، پروانه#17همچو پروانه ز اشتیاق رخشانتخابشده18خویشتن را فگنده در آتش#19در ره دوست پا ز سر کرده#20ابجد عشق را ز بر کرده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «سر آغاز» است.سطر پیشینسوخته، چون ز شمع، پروانه→سطر بعدیخویشتن را فگنده در آتش←