مصرع دوم · شماره 44بنشین یک زمان و هیچ مگوشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.41حاضران خواستندش آزردن#42خر ز مسجد بپا گه آوردن#43پیر گفتا بدو که: ای خرجو#44بنشین یک زمان و هیچ مگوانتخابشده45نطق دربند و گوش باش دمی#46بنشین و خموش باش دمی#47پس ندا کرد سوی مجلسیان:#دربارهٔ این سطرسطر شماره 44 از «حکایت» است.سطر پیشینپیر گفتا بدو که: ای خرجو→سطر بعدینطق دربند و گوش باش دمی←