«رامیات با سهم الاماق»

تو طبیبی و ما چنین بیمار

تو ملولی و ما چنین مشتاق

بر دلم ساحران غمزه تو

مست شوق توایم و باده وصل

نرسیده است هم چنان به مذاق

از محیط غم تو جان نبرند