ترا سال برنامد از روزگار

که چرخ روان از گمان برترست

همه پند دیوان پذیری همی

ز دانش سخن برنگیری همی

ندانی فریب بد شهریار

تو یکتادلی و ندیده جهان

جهانبان به مرگ تو کوشد نهان