گو: دگر آفتاب و ماه متاب

اگر، ای آفتاب جان افروز

شب ما از رخ تو گردد روز

اندر آن بس بود ز روی تو تاب

ای ز عشاق گرم بازارت

به ز من عالمی خریدارت

من کیم، تا زنم ز عشق تو لاف؟