بر غم خویش و بی نیازی او

چون بپرسید محرمش، به نهفت

راز خود را، چنان که بود، بگفت

عشق نقلی و چاره سازی او

وآنکه آن شب برفت و وا گردید

که چه بی التفاتی از وی دید

به تنی خسته و دلی پر غم