دیده ای کان جمال دیده بود

صورتش هست، لیکنش جان نیست

من چو در عارض تو حیرانم

لوح محفوظ عشق می خوانم

مهر رویت به جان خریده بود

با خود، از بیخودی، تو را بینم

گر تو با من نه ای چرا بینم؟