چون نظر بر رخ تو می فگنم

مهر رویت به جان خریده بود

با خود، از بیخودی، تو را بینم

گر تو با من نه ای چرا بینم؟

می برد از دیار جان و تنم

به کسی گفتن این نمی یارم:

که تو را نیک دوست می دارم