می برد از دیار جان و تنم

با خود، از بیخودی، تو را بینم

گر تو با من نه ای چرا بینم؟

چون نظر بر رخ تو می فگنم

به کسی گفتن این نمی یارم:

که تو را نیک دوست می دارم