مرا پاک خوانند ناپاک رای

که تا چنبر از یال بیرون کنی

تو خواهی که هرکس که این بشنود

بدین خوب گفتار تو بگرود

ترا مرد هشیار نیکی فزای

بگویند کو با خرام و نوید

بیامد ورا کرد چندی امید