مکن، ای دوست، هرچه بتوان کرد

به کسی التفات کن نفسی

که ندارد بجز تو هیچ کسی

فارغی از درون صاحب درد

گر تو خوبی و ما ضعیف و فقیر

تابت، ای خور، ز ذره باز مگیر

رخ به ما می نما و جان می بخش