روز و شب جان به عاشقان دادن

کس نبیند، مگر تو بنمایی

منقطع می شود زبان مرا

پیش وصف رخ تو، گویایی

از برای تو و تو خود رایی

نیست بی روی تو عراقی را

بیش ازین طاقت شکیبایی