مصرع نخست · شماره 17با لبت، کو حیات شد جان راشاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14شیوه تازه می کند آغاز#15لبت آب حیات جان من است#16شوق پیدا غم نهان من است#17با لبت، کو حیات شد جان راانتخابشده18قدر نبود خود آب حیوان را#19مشکن دل، چنان که عادت توست#20که دلم مخزن محبت توست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «مثنوی» است.سطر پیشینشوق پیدا غم نهان من است→سطر بعدیقدر نبود خود آب حیوان را←