از فضولیهای خود صائب خجالت می کشم

تا قیامت سنگسار از خواب غفلت کن مرا

در خرابیهاست، چون چشم بتان، تعمیر من

مرحمت فرما، ز ویرانی عمارت کن مرا

من که باشم تا کنم تلقین که رحمت کن مرا؟