از شمار درهم و دینار می ماند به جا

هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبست

وقت آن کس خوش کزو آثار می ماند به جا

زنگ افسوسی به دست خواجه هنگام رحیل

نیست از کردار ما بی حاصلان را بهره ای

چون قلم از ما همین گفتار می ماند به جا

عیش شیرین را بود در چاشنی صد چشم شور