عیش شیرین را بود در چاشنی صد چشم شور

از شمار درهم و دینار می ماند به جا

نیست از کردار ما بی حاصلان را بهره ای

چون قلم از ما همین گفتار می ماند به جا

برگ صائب بیشتر از بار می ماند به جا