اگر تو یاد کنی، یاد می کنیم ترا

ز مرگ تلخ به ما بدگمان مشو زنهار

که از طلسم غم آزاد می کنیم ترا

فرامشی ز فراموشی تو می خیزد

اگر تو برگ علایق ز خود بیفشانی

بهار عالم ایجاد می کنیم ترا

مساز رو ترش از گوشمال ما صائب