به صد هزار صنم ساخت مبتلا صائب

به سیر عالم دیگر، دل رمیده مرا

نثار بوسه او نقد جان چرا نکنم؟

که تا رسیده به لب، جان به لب رسیده مرا

درین شکفته چمن، دیده ندیده مرا