درین حدیقه گل صائب از مروت نیست

که بر گریز بود موسم فراغت ما

چراغ رهگذریم اوفتاده در ره باد

که تا به سایه دستی کند حمایت ما؟

که غنچه ماند در جیب، دست رغبت ما