در نظر واکردنی طی شد بساط زندگی

اوج دولت، طاق نسیان است در ایام ما

می خورد چون خون دل هر کس به قدر دستگاه

باش کوچکتر ز جام دیگران، گو جام ما

چون شرر در نقطه آغاز بود انجام ما

طفل بازیگوش، آرام از معلم می برد

تلخ دارد زندگی بر ما دل خودکام ما