می برم چون چشم خوبان دل به هر حالت که هست

حیرتی دارم که جبر و اختیار من یکی است

ساده لوحی فارغ از رد و قبولم کرده است

زشت و زیبا در دل آیینه وار من یکی است

خواب و بیداری و مستی و خمار من یکی است

بی تامل صائب از جا بر نمی دارم قدم

خار و گل ز آهستگی در رهگذار من یکی است