هر چند بجز درد طلب همسفرم نیست

چون سیل درین دامن صحرای غریبی

غیر از کشش بحر دگر راهبرم نیست

از فرد روان خجلت صد قافله دارم

چون آینه و آب نیم تشنه هر عکس

نقشی که ز دل محو شود در نظرم نیست

چون غنچه تصویر، دلم جمع ز تنگی است