به چشم هر که سیه شد جهان ز رنج خمار

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیست

که زندگانی ده روزه زندگانی نیست

شراب تلخ کم از آب زندگانی نیست

ز شرم موی سفیدست هوشیاری من

وگرنه نشاه مستی کم از جوانی نیست