درین زمانه که آثار مهربانی نیست

ز شرم موی سفیدست هوشیاری من

وگرنه نشاه مستی کم از جوانی نیست

جدا بود شکر و شیر، همچو روغن و آب

ز صبح صادق پیری چه فیض خواهم برد؟

مرا که بهره بجز غفلت از جوانی نیست

برون میار سر از زیر بال خود صائب