مرا که بهره بجز غفلت از جوانی نیست

جدا بود شکر و شیر، همچو روغن و آب

درین زمانه که آثار مهربانی نیست

ز صبح صادق پیری چه فیض خواهم برد؟

برون میار سر از زیر بال خود صائب

که تنگنای فلک جای پرفشانی نیست