بیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

کنون که از کمر کوه، موج لاله گذشت

درین محیط پر از خون، بهار عمر مرا

به جمع کردن دامن چو داغ لاله گذشت

من آن حریف تنک روزیم که چون مه عید