غنچه بوی خویش را تسخیر نتوانست کرد

در کنار خاک، عمر ما به خون خوردن گذشت

مادر بی مهر خون را شیر نتوانست کرد

راز ما از پرده دل عاقبت بیرون فتاد

محو شد هر کس که دید آن چشم خواب آلود را

هیچ کس این خواب را تعبیر نتوانست کرد

در نگیرد صحبت پیر و جوان با یکدگر