که بر گوشه گلستان رست خار

تو با او چه گویی به کین و به خشم

بشوی از دلت کین وز خشم چشم

یکی پاسخ آوردش اسفندیار

چنین گفت کز مردم پاک دین

همانا نزیبد که گوید چنین

گر ایدونک دستور ایران توی