هر چند صد بیابان وحشی تر از غزالیم

دل را به زلف پرچین، تسخیر می توان کرد

این شیر را به مویی، زنجیر می توان کرد

ما را به گوشه چشم، تسخیر می توان کرد

از بحر تشنه چشمان، لب خشک باز گردند

آیینه را ز دیدار، کی سیر می توان کرد؟