خوش است پیش فتادن ز همرهان صائب

که بوسه بر دهن شیشه می توانم زد

ندیده است جگرگاه بیستون در خواب

گلی که من به سر تیشه می توانم زد

وگرنه گام به اندیشه می توانم زد