از روز ازل آنچه مقدر شده باشد

امید گشایش نبود در گره بخل

زان قطره مجو آب که گوهر شده باشد

بنشین که چو پروانه به گرد تو زند بال

موقوف به یک جلوه مستانه ساقی است

گر توبه من سد سکندر شده باشد

جایی که چکد باده ز سجاده تقوی