ما خود چه ذره ایم، که خورشید طلعتان

در زیر دست ساقی میخانه تواند

آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج

چون شب شود، گدای در خانه تواند

با روی آتشین همه پروانه تواند

صائب بگو، که پرده شناسان روزگار

از دل تمام گوش به افسانه تواند