صائب ز اهل درد هم آواز من بس است

با صد هزار عقده مشکل ز کار ماند

نتوان ز من به عشرت روی زمین گرفت

گردی که بر جبین من از کوی یار ماند

کوه غمی که بر دلم از روزگار ماند