گرچه می سازم جهانی را ز صهبا تر دماغ

نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

کز می گلرنگ، صاحب آبرویم می کنند

هر کجا سنگی است در کار سبویم می کنند

گر چه بی قدرم، ولی از دیده چون غایب شوم

همچو ماه عید مردم جستجویم می کنند