مراست از دل مغرور غنچه ای، صائب

که هیچ کس بجز از کردگار نگشاید

زمین و چرخ بغیر از غبار و دودی نیست

خوش آن که چشم به دود و غبار نگشاید

که در به روی نسیم بهار نگشاید