بعد از هزار دور که نوبت به من رسید

پیرانه سر همای سعادت به من رسید

وقت زوال، سایه دولت به من رسید

پیمانه ام ز رعشه پیری به خاک ریخت

بی آسیا ز دانه چه لذت برد کسی؟

دندان نمانده بود چو نعمت به من رسید

شد مهربان سپهر به من آخر حیات