حرص هیهات است بگشاید کمر در زندگی

با لب خندان به یک پیمانه می باید کشید

پیش ازان کز سیل گردد دست و پای سعی خشک

رخت خود بیرون ازین ویرانه می باید کشید

تا نفس چون مورداری، دانه می باید کشید

عشق از سر رفت بیرون و غرور او نرفت

ناز مهمان را ز صاحب خانه می باید کشید