مدتی بار دل مردم شدی صائب، بس است

ناز مهمان را ز صاحب خانه می باید کشید

نیست آسایش درین عالم، که بهر خواب تلخ

منت شیرینی افسانه می باید کشید

پا به دامن بعد ازین مردانه می باید کشید