بسیار دیده ام من، در زیر پا سر خویش

از هر صدا نبازم، چون کوه لنگر خویش

بحر گران وقارم، در پاس گوهر خویش

شمع حریم عشقم، پروای کشتنم نیست

از خشکسال ساحل، اندیشه ای ندارم

پیوسته در محیطم، از آب گوهر خویش

دریافت مرغ تصویر، معراج بوی گل را