دور از مژگان ابر نوبهار افتاده ام

نیستم یک چشم زد ایمن ز آسیب شکست

گوییا آیینه ام در زنگبار افتاده ام

همچو گوهر گر دلم از سنگ گردد، دور نیست

من که صائب کار یکرو کرده ام با کاینات

در میان مردم عالم چه کار افتاده ام؟