میوه خامم، به سنگ از شاخسار افتاده ام

ز انقلاب چرخ می لرزم به آب روی خویش

جام لبریزم به دست رعشه دار افتاده ام

هر که بر دارد مرا از خاک، اندازد به خاک

نیست دستی بر عنان عمر پیچیدن مرا

سایه سروم به روی جویبار افتاده ام

هیچ کس حق نمک چون من نمی دارد نگاه